Valentina
Selene Medici
LA
MINGHEN’ NA
“Alora
l’era acsì par tutti.”
La
pénsa la Minghén’na
intant
che con la fnéstra vèrta
la
cambia i linzò ala maten’na.
La
j a metta in lavadora, sénsa dvér
andèr
cme
la fèva ‘na volta a lavèr in t al canèl.
La
n’à pasè dal témp intant
ch’la
dèva n’ocièda in t la casètta
indovva
dormèva al so ragàs,
a
lavèr con i znòc in simma aj sas.
Mo
s’parlèva con j ètri donni
anca
dal magnèr e coza fèr par
risparmièr.
‘Na
polénta con al formaj fat in ca.
‘Na
torta con j erbètti o con i pomm da téra.
‘Na
bon’na fritèda missa in umid
parchè
in t al pjat d’la pitansa gh’in fus
un
po’ pu in bondansa acsì che i ragàs
i
podissen lempiros la pansa.
S’fèva
al bodén con du ov
e
du cucièr èd farén’na e per tgnirol
un
po’ pu tenèr dal lat in bondansa
acsì
con un toch èd pan l’era pronta
n’ètra
pitansa. Ala domenica s’fèva
‘na
béla tgama èd pevron e sigolli
pjén’ni
e
l’era ‘na ricéta èd colli fén’ni. Dop par lavorèr
con
al marì l’era andè a stèr in citè
e
al mod èd vivor l’era cambiè.
Pjan
pjanén j eren rivèdi al comoditè
la
lavadora, la televisjon, al telefono.
Al
ragàs al studièva vlontéra e al paez
s’tornèva
soltant par la féra. J ani j en pasè
anca
trop ala svélta e adés l’è chi da le e la pensa
al
paez, al donni, al canèl, aj sas sotta aj znoch.
Al
ragàs al gh’à la so famija,
dala
matén’na ala sìra al gh’à da lavorèr,
al
ne gh’à miga témp par portèrla
a girèr.
Mo
incò l’è fésta la gh’à génta a magnèr.
Alora
l’à decis, acsì tant par cambièr,
la
gh’farà aj so nvodén
‘na
béla tgama èd sigolli e pevron pjén.
